Montibus descendum

Στοιχεία για τον εμφύλιο του 1824-5

Με αφορμή το επεισόδιο της σειράς του ΣΚΑΪ "Η επιλογή του Βύρωνα" συγκεντρώνουμε στη συνέχεια ορισμένα στοιχεία για τα γεγονότα της εποχής μαζί με τις ανάλογες παρατηρήσεις. Έχει γίνει κατά τη γνώμη μας πολύ προβλέψιμο το ντοκυμανταίρ του ΣΚΑΪ, σχεδόν ξέρουμε από πριν τι θα δείξει. Προφανώς θεωρούν τις αγγλικές πηγές (Φίνλαιυ, Γκόρντον, επιστολές Μπάυρον, Μαυροκορδάτου κλπ) τις μόνες αξιόπιστες πηγές και τις ακολουθούν κατά γράμμα. Παίρνουν ξεκάθαρα την θέση του αγγλικού κόμματος στις πολιτικες διαμάχες και αποδέχονται κάθε είδους "συκοφαντία" για τους αντιπάλους. Πιστεύουμε όμως ότι αυτό ήταν το πιο ισορροπημένο από τα μέχρι τώρα επεισόδια, π.χ. αναφερθηκαν τα "παράσιτα" που φάγαν τα δάνεια, ότι η μία παράταξη δεν ήθελε εξάρτηση από τους Άγγλους... κάτι είναι και αυτό. Όπως και όλα, είχε σωρεία σκόπιμων ή μη παραλήψεων που συγκεντρώνουμε στην συνέχεια.

1 - Το Αργος καταλήφθηκε για να κερδηθεί χρόνος από Μιστριώτες αρχικά και άλλους στη συνέχεια. Μαζί και ο Υψηλάντης, ο Πάνος Κολοκοτρώνης, κάποιος Μαυρομιχάλης. Όταν συγκεντρώθηκαν τα στρατεύματα στους Μύλους έγινε ολόκληρη επιχείρηση αντιπερισπασμού για να τους βγάλουν έξω. Δεν "ηττήθηκε ο Υψηλάντης" όπως αναφέρθηκε απλά.

2 - Μετά τα Δερβενάκια ακολούθησαν οι μάχες στο Αγιονόρι, τα Βασιλικά κ.ά. με ταυτόχρονη πολιορκία Ναυπλίου και Κορίνθου και την παράδοση και των δύο στον Κολοκοτρώνη στην συνέχεια.

3 - Στο τέλος του 1822 έγινε η α' πολιορκία του Μεσολογγίου. Γενικά τα γεγονότα σε Ρούμελη, Αιγαίο, Μακεδονία κλπ δεν τους αρέσουν.

4 - Έπρεπε να εξηγήσουν πως από κοινή διοίκηση ο Μαυροκορδάτος με τον έντεχνο διαχωρισμό των υπευθύνων σε Βουλευτικό και Εκτελεστικό έκανε αυθαίρετα στην άκρη όποιους ήθελε συγκεντρώνοντας όλες τις εξουσίες για λογαριασμό του και ουσιαστικά αυτό οδήγησε στην τελική ρήξη των δύο σωμάτων.

5 - Πως οι "δυο κυβερνήσεις" έριζαν για το δάνειο και ταυτόχρονα η μία παράταξη "δεν ήθελε το δάνειο". Ή δεν κατάλαβα καλά; Η αποστολή των συγκεκριμένων διαπραγματευτών στο Λονδίνο (Ορλάνδος, Λουριώτης) δείχνει ποιος αποκλειστικά πήγαινε για δάνειο.

6 - Στην πρώτη φάση του εμφυλίου η πραξικοπιματική αγγλική διοίκηση του Κρανιδίου, πολιορκούσε στο Ναύπλιο τον Πάνο Κολοκοτρώνη τον οποίο έσπευσαν έξω να τον βοηθήσουν κάποιοι δικοί του, έγιναν μικροσυγκρούσεις και τελικά ο πατέρας Κολοκοτρώνης του έδωσε εντολή να παραδόσει το καστρο στον Ζαΐμη, ο οποίος τελικά βλακωδώς το έδωσε μετά στον Κουντουριώτη. Εκεί κάπου έληξαν οι συγκρούσεις, με έπαθλο την οχυρώτερη πόλη της Πελοποννήσου και το μυστικό - για μένα - δάνειο που πήραν... η ποντικομαμή και οι ρουφιάνοι της Ύδρας από τα αφεντικά τους.

7 - Ακολούθησε η εξαγορά όσων καπεταναίων μπορούσαν, η εν ψυχρώ δολοφονία του Πάνου Κολοκοτρώνη και η εκδικητική καταδίωξη των αντιπάλων και η φυλάκιση τους στην Ύδρα. Οι ορδές του Κωλέττη που είχε αναλάβει την βρώμικη δουλειά λεηλάτησαν τις περιουσίες των "ανταρτών" και μετά ξεκοκκάλισαν σιγά σιγά το δάνειο, χωρίς αντίπαλο ή άλλη ένοπλη αντίδραση. Περισσότερα στην συνέχεια.

8 - Τον Ιμπραήμ τον περίμεναν μισό χρόνο πριν, αλλά δεν έκαναν τίποτε. Το Ναβαρίνο έπεσε γιατί δεν είχαν οι έγκλειστοι να φάνε και δεν είχαν και πολεμοφόδια. Αυτός κινήθηκε ταχύτατα μέσα στο χειμώνα κατέλαβε τη Σφακτηρία και το Νεόκαστρο. Και διέλυσε στο Κρεμμύδι την φαιδρή εκστρατεία της κυβέρνησης και των Ρουμελιωτών της.

9 - Αναλαμβάνει ο Παπαφλέσσας που πάει αψυχολόγητα στο Μανιάκι και καταστρέφεται παίρνοντας στο λαιμό του τους Μανιάτες και τους Λεονταρίτες που τον ακολούθησαν. Οι Ρουμελιώτες θυμήθηκαν τότε ότι έχει και η Ρούμελη Τούρκους να πολεμήσουν και φεύγουν εν τω μεταξύ, οπότε δίνεται η αμνηστία τότε στον Κολοκοτρώνη.

10 - Ο Κολοκοτρώνης μαζεύει 6-7 χιλιαδες στράτευμα και πιάνει Δραμπάλα και Μακρυπλάγι, φυσικά σύνορα Μεσσηνίας-Αρκαδίας. Συγκρούονται σφοδρά για ένα τριήμερο, δεν περνάν οι Αιγύπτιοι, αλλά ο Ιμπραήμ είχε κάπου 1000 βλακωδώς διασωθέντες Τουρκομωραΐτες που είχαν καταφύγει στην Αιγυπτο ή δραπέτευσαν από εκεί που τους φύλαγαν και παρακάμπτει τα στενά από άλλο δρόμο. Ο Κολοκοτρώνης υποχωρεί, άλλοι προς τα βόρεια, άλλοι στη Μάνη. Διατάζει κάποιον να καταστρέψει την Τριπολιτσά, τα τείχη και σπίτια για να μην φωλιάσει ο Ιμπραήμ, αλλά αυτός θεωρώντας ότι είχε ο Γέρος "άχτι" τους Τριπολιτσιώτες τον παρακούει.

11 - Ο Ιμπραήμ δρα ως συνήθως αστραπιαία αφήνει τον μεγαλύτερο μέρος του στρατού του στην Τριπολιτσά και κάνει αυτοπροσώπως μια αναγνωριστική έφοδο στην Αργολίδα, μπαίνει στο έρημο Αργος και δοκιμάζει την τύχη του στο Ναύπλιο. Λέγεται ότι κάποιος σκόπευε να του το παραδόσει. Αλλά έγινε γενική επιστράτευση στην πόλη, ο Δ. Υψηλάντης και ο Κων. Μαυρομιχάλης έπιασαν τους Μύλους και τον αναχαίτησαν.

12 - Πίσω στην Τριπολιτσά ο Κολοκοτρώνης ξεκινά για να επαναλάβει(;) το σχέδιο της πολιορκίας του 1ου έτους. Συγκεντρώνει στρατόπεδα γύρω από την πόλη. Οι όλες κινήσεις γίνονται χάλια και με αργοπορία... τους μυρίζεται ο Μπραΐμης στέλνει το βράδυ δικούς του στα Τρίκορφα, πιάνουν τα ταμπουρια μισοί μισοί με τους Καρυτινούς. Οι υπόλοιποι Κορίνθιοι Καλαβρυτινοί Κολοκοτρώνης αγνάντευαν από μακριά σε πρόχειρες θέσεις. Ο Ιμπραήμ πιάνει τα βουνά και τους απομακρύνει. Μένουν οι Καρυτινοί, Γενναίος Κολοκοτρώνης και Κανέλλος Δεληγιάννης περικυκλωμένοι από τους Αιγύπτιους και έγιναν μεταξύ τους μαλλιά κουβάρια. Ένα μικρό σώμα οι μπαϊρακτάρηδες του Ζαΐμη Μιχαλάκης και του Κολοκοτρώνη Καραχάλιος ανοίγουν δρόμο απέξω και σώθηκαν όσοι πρόλαβαν... μαζί και ο προ-...παππούς μου και γράφω εγω σήμερα εδώ. Αυτοί σκόρπισαν πλέον να μαζεψουν τις οικογένειές τους που είχαν άμεσο κίνδυνο.

13 - Ο Ιμπραήμ τότε χώρισε τη στρατιά του σε τρία σώματα και ανέβαινε βόρεια. Ο Κολοκοτρώνης με τις κεφαλές και τα Καλαβρυτινα στρατεύματα προχωρούσε καταδιωκόμενος. Τότε ένας επιτήδειος έφερε το χαρτί της έκκλησης για μεσιτεία και πλήρη υποταγή στην Αγγλία, το υπέγραψαν όλοι και έβαλαν και για όσους δεν ήταν παρόντες υπογραφή. Είχαν απογοητευθεί οι πάντες, και δύσκολα πλέον μάζευε ο Κολοκοτρώνης πάνω απο 2-3 χιλιάδες στρατό και από μόνο μία επαρχία γιατί δεν ήξεραν πλέον οι στρατιώτες του προς τα που θα κινηθεί ο Ιμπραήμ αφού είχε στην κατοχή του τη Τριπολιτσά και μπορούσε να κινηθεί προς όποια κατεύθυνση επέλεγε.

14 - Ο Ιμπραήμ έκαιγε και κατάστρεψε σχεδόν 2-3 φορές κάθε χωριό της Πελοποννήσου, πλην των προσκυνημένων της Αχαΐας. Πέρναγε ο στρατός, ο κόσμος έπιανε τα βουνα και επέστρεφε στα αποκαΐδια μέχρι να ξαναπεράσει το άλλο καλοκαίρι να ξανακάψει ότι έμεινε. Σε Πελοπόννησο και Μεσολόγγι οι απώλειες στα 2-3 χρόνια που έμεινε ο αιγυπτιακός στρατός ήταν κάπου 25,000 αιχμάλωτοι και 50,000 νεκροί. Οι αιχμάλωτοι όσοι δεν πουλιούνταν μεταφέρονταν στην Αίγυπτο για την ανταλλαγή που σχεδίαζε με φελάχους. Τον 19ο αι. υπήρχε στο Κάιρο συνοικία "Μοράλια" με 3-4 χιλιάδες κόσμο. Ο αιγυπτιακός στρατός κατέλαβε ουσιαστικά 3 πόλεις, το Ναβαρίνο (Πύλο), την Τριπολιτσά και το Μεσολόγγι, είχε επίσης τα μεσσηνικά φρούρια και την Πάτρα από πριν. Κατοχή είχε όταν ήταν παρών ή σε πορεία όλος ο στρατός, μεμονωμένα τμήματα του στρατού εξαφανίζονταν π.χ. το απόσπασμα στην Δαβιά και δεν έλεγχαν πολλά πέρα από τα περίχωρα των παραπάνω πόλεων. Ο Κολοκοτρώνης όμως μετά τις αποτυχίες δεν ριψοκινδύνευσε πλέον ανοικτή σύγκρουση, παρά μόνο πόλεμο φθοράς. Οι απώλειες των Αιγυπτίων ήταν τεράστιες όλο αυτόν τον καιρό. Επίσης, μετά τον πρώτο χρόνο είχε επέλθει κάποια σχετική ισορροπία με αποτέλεσμα να δώσει άδεια ο Γέρος να φύγουν αργότερα 3,000 εκλεκτοί στρατιώτες της Πελοποννησου για το στρατόπεδο του Καραΐσκάκη, μαζί με την άτακτη καβαλαρία του Νταλιάνη και την τακτική του Αλμέιδα που είχε φτιάξει για να φυλάει τον κόσμο από την αιχμαλωσία.

Κάπου εδώ το πιάνει το ΣΚΑΪ για το επόμενο επεισόδιο...
(Οι αναπαραστάσεις των μαχών όμως (Πέτα, Δερβενάκια) είναι δυστυχώς πολύ κατώτερες του αναμενομένου...)



---------------
Σημείωση: Τα παραπάνω γράφηκαν από μνήμης, όποιος εντοπίσει λάθος ας αφήσει κάποιο σχόλιο.
---------------

Στην συνέχεια ακολουθούν κάποια στοιχεία για τον εμφύλιο στην διάρκεια της Επανάστασης.

Μια εικόνα για το τι και πως έγινε στον Εμφύλιο, πως άλλαξαν οι ισορροπίες, ποιοι ήταν η μούργα της εποχής και ποιος ο γίγαντας Θεόδωρος Κολοκοτρώνης. Αποσπάσματα επιστολών από το πολύ ενδιαφέρον Αρχείο Κουντουριώτη:

«Εκλαμπρότατε, να με θυμηθής όταν έλθη το δάνειον, ότι τας ελπίδας μου, μετά τον Θεόν, εις την Εκλαμπρότητά σου την έχω και μη με αφήσης περίλυπον. Παρακαλώ να με αγαπάς όπως και πρότερον».
ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ

και άλλοι:
«Πανεκλαμπρότατε Κύριε. Αφ΄ ης ώρας επαρρησιάσθην και συνωμολόγησα με το Πανέκλαμπρον υποκείμενόν της [της εκλαμπροτητος του Κουντουριώτη δηλαδή], εκυριεύθηκεν η ψυχή μου από ένα ξεχωριστόν και ανέκφραστον σέβας δια τα φιλάνθρωπα και υπερευγενικά προς εμέ φερσίματά σας [...]. Ερωτών δια του παρόντος μου πρώτον δια την ανάκτησιν της ευκταίας υγείας τής ευσεβάστου εκλαμπρότητός σας παραπονούμαι, ότι δεν μετέλαβα εκλαμπρόν της [δηλαδή επιστολή]... Και πόσον σας λατρεύω ικανώς σας πληροφορεί και διαζώσης ο γραμματικός μου[...]. Όθεν επιθυμώ να κηρύττωμαι άνθρωπός σας, ευνούς και εξηρτημένος».
ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗΣ

ακόμα και:
«Εκλαμπρότατε, ηξεύρετε ότι άφησα κάθε άλλην σχέσιν και συγγενικήν και φιλικήν και απεφάσισα να ζήσω με το σπίτι σας, και επιθυμώ να μου ειπήτε αν και από το μέρος της Εκλαμπρότητός σας είναι αυτή η ευχαρίστησις· είθε, να σηκωθώ, να εύρω μίαν τρούπαν να καθήσω. Συγχωρήσατε την αυθαδειαν».
ΝΙΚΗΤΑΡΑΣ

«Δεν έλαβον κανένα εκλαμπρόν της να πληροφορηθώ δια την εφετήν μοί υγείαν της και ευρίσκομαι εις απορίαν και λύπην μήπως ελησμονήθην από την εύνοιάν της, το οποίον και ποτέ δεν ελπίζω αφιερωμένος ων όλος εις την εκλαμπρότητά σας».
ΠΛΑΠΟΥΤΑΣ

Άλλα στοιχεία για την μάσα της περιόδου:

«Οι Κουντουριώτηδες αυξάνουν την κεφαλαιουχική περιουσία τους από 10.000.000 χρ. δρχ. (1820) σε 28.000.000 χρ. δρχ. (1830). Το ίδιο συμβαίνει και με τους “Υδρο- σπετσιώτες”, Μποτάση, Μέξη και Ανάργυρο [...] Οι Σισίνηδες γαιοκτήμονες της Ηλείας με περιουσία 3.000.000 χρ. δρχ. στα 1820 βρίσκονται με 7.000.000 χρ. δρχ. [...] Οι στρατιωτικοί Γρίβας, Μαμούρης, Παπακώστας, Βελέντζας, Κριεζώτης, Πανούρης, Βάσος και άλλοι, προ της επανάστασης -απλοί κλεφτο- καπεταναίοι- μετά την επανάσταση, βρίσκονται κτηματίες με χιλιάδες στρέμματα εύφορης γης».

Ένας απ΄ τους διαπραγματευτές των ληστρικών όρων του δανείου, ο Ορλάνδος συνιστούσε με επιστολές του απ΄ το Λονδίνο στους συγγενείς του καραβοκυραίους
«Προσέξατε να μην αφήσετε τα πράγματα από τας χείρας σας· ο ένας (ο Γεώριος Κουντουριώτης) εις την Διοίκησιν, ο άλλος (ο Λάζαρος Κουντουριώτης) εις την Ύδραν· τώρα μάλιστα που έχει πολλά μέσα η Διοίκησις (τις λίρες του δανείου). Προσέξατε διά τον Θεόν, να μην αφήσετε το σκήπτρον από το χέρι [...]. Αν δεν κυτάξωμεν να ωφεληθώμεν, να λάβωμεν την δύναμιν και την εξουσίαν εις τας χείρας μας, αύριον μιαν ησυχία, addio περίστασις, πετά και φεύγει».

Προσκλητήριο Κωλέττη προς οπλαρχηγούς, πρώτα μπήκε στο πνεύμα ο Μακρυγιάννης και ο Γκούρας. Μετά αφού είδαν την "κονόμα" έσπευσαν στις λεηλασίες Καραϊσκάκης και Σουλιώτες. Δεν άφησαν επαρχία παραπονούμενη όταν παραδόθηκε ο Κολοκοτρώνης.


Ο Μακρυγιάννης γίνεται τσιράκι του Κωλέττη:


Ο Γκούρας "πιάνει το νόημα" της υποστήριξης των Νόμων:


Είχε προηγηθεί η δολοφονία του Πάνου Κολοκοτρώνη. Αφού τον ξεγύμνωσαν από τους στρατιώτες του και αφού προηγουμένως τους παρέδωσε το Ναύπλιο, τον δολοφονούν εν ψυχρώ Βούλγαροι στρατιώτες του Βάσσου Μαυροβουνιώτη. Χαρές και πανηγύρια στους "Κυβερνητικούς". Ο Μακρυγιάννης γέρος και ψύχραιμος γράφει ότι αυτό ήταν το μόνο "κολοκοτρωναίικο αίμα που χύθηκε για την ελευθερία της Ελλαδας"


Ο πατέρας του καταρρέει και χάνει κάθε διάθεση για δράση, αφού ούτως ή άλλως είχε αποσυρθεί και από την εμφύλιο σύγκρουση. Είχε παραδόσει το Ναύπλιο και ησύχαζε. Παραδίδεται στον Πλαπούτα ως συγγενή του, ο οποίος τον πηγαίνει δώρο αιχμάλωτο στην Ύδρα και φυλακίζεται μαζί με τους υπόλοιπους υποστηρικτές του.


Μετά την πλήρη επικράτηση ο Γκούρας "λύσσαξε" για την εκτέλεση του Κολοκοτρώνη και των υπολοίπων με κάθε τρόπο. Φοβόταν μετά από όσα είχε κάνει. Ενδεικτικές επιστολές:


Οι μεγαλοκτηματίες μετεπαναστατικά, και τότε συνέταιροι στον εμφύλιο των Γκούρα και Μακρυγιάννη, Μαμούρης, Παπακώστας, Τριανταφυλλίνας δολοφονούν με φρικιαστικό τρόπο τον Οδυσσεά Ανδρούτσο, ευεργέτη του Γκούρα που είχε παραδοθεί σε αυτόν υποθέτοντας ότι δεν θα κινδύνευε η ζωή του. Αυτός ο άνθρωπος ξέκανε τον Ανδρούτσο, παραλίγο να κάνει και το ίδιο με τον Κολοκοτρώνη αν τον είχε στα χέρια του.


Η περίεργη σύνθεση του στρατού του Κωλέττη
Εκτός από Βούλγαρους τα στρατεύματα του Κωλέττη αποτελούνταν από ένα σωρό ετερόκλητα στοιχεία, "μαζώματα" όπως του αποκαλούσε ο Φωτάκος, οι οποίοι δεν είχαν κανένα φραγμό σε αυτά που έκαναν και καμία εθνική συνείδηση. Οτι πρέπει για να προκαλέσει εμφύλιο. Εκτός από τον Γ.Δράκο και τους Καραϊσκάκη, Τζαβέλα που έδειξαν κάποιο επίπεδο.

Αυτό που δεν είναι γνωστό πολύ είναι ότι ο Κωλέττης μίσθωσε και πολλούς Οθωμανούς και συγκεκριμένα Τουρκαλβανούς. Ο πιο γνωστός από αυτούς υπήρξε ο Ταφίλ Μπουζ. Τον ίδιο άνθρωπο τον μίσθωσαν και στα στρατεύματα Καποδίστρια, ενώ όταν δολοφονήθηκε ο Καπ., ο Κωλέττης θέλησε να τον χρησιμοποιήσει και στα επεισόδια και τις ταραχές μετά.

Για τα τελευταία γεγονότα υπάρχει η ακόλουθη μαρτυρία από τον Κολοκοτρωνη:
…τὸν Ταφιλπούζη μὲ τὸ τάγμα του τὸν ἀπεφάσισαν νὰ περάσει ἀπὸ τὴν Καρύταινα καὶ νὰ πάει στὴν Γαστούνη μὲ σημαία Ὀθωμανική, μὲ παντιέρες Ὀθωμανικές, μὲ τὴν χέρα τοῦ Μωάμεθ. Ἀκούοντας ἐγώ ἔστειλα καὶ τὸν ἔβγαλα μὲ καταισχύνη, καὶ ἂν εἶχα τὴν ἔχθρα ποὺ ἔλαβα ἔπειτα, θὰ τοὺς σκοτώναμε. Καὶ τοῦ ἔστειλα (τοῦ Ταφιλπούζη) καὶ ἐμάζωξε τὲς μπαντιέρες, καὶ τοῦ εἶπα ἂν περάσει καμμιὰ φορὰ μὲ ἀνοικτὲς μπαντιέρες, οἱ γυναῖκες οἱ χηρευάμενες θὰ τὸν σκοτώσουν: «Ποῦ ἀνοίγεις τὴν σημαία τὴν Τούρκικη, εἰς τὰ χώματα τὰ Ἑλληνικά;». - «Τί φταῖμε ἐμεῖς;» Ὁ Κωλέττης μᾶς εἶπε: «Δουλειὰ νὰ κάμετε καὶ ὅ,τι σημαία θέλετε. Μᾶς ἔδωσεν ὀφίκια, ἐγέλασε Τούρκους καὶ Ρωμαίους».

Στον "Ταφίλπουζη" οφείλεται μάλλον και το ακόλουθο ρητό όταν πλιατσικολογούσε για να δωθεί "Σύνταγμα":
«ο σύνταμας ωρέ μπίρουμ θελ’ να τρώει»

Το τέλος του Ταφίλ. Αυτός εκτός απο τον γιατρό του Βελή πασα, θεμελιωτή της Μεγάλης Ιδέας, ιδρυτή του "πατριωτικού" Κομματος της Φουστανέλας ή Γαλλικού και "χαρισματικού" - κατά τον σημερινό ΠτΔ - υπηρετούσε παράλληλα και τους Οθωμανούς.

… το τέλος του Ταφήλ Μπούζ. Αυτός ήταν Αλβανός οπλαρχηγός στην
υπηρεσία του Αλή πασά. Όταν όμως ο Αλής κυκλώθηκε από τον Χουρσίτ, ο Ταφήλ δεν είχε κανένα δισταγμό να τον προδώσει και να μπει στην υπηρεσία του Ομέρ Βρυώνη. Στη διάρκεια του Ελληνικού Αγώνα αυτομόλησε και προσεχώρησε στους Έλληνες. Μετά την απελευθέρωση διοικούσε σώμα Αλβανών που το μισθοδοτούσε η ελληνική κυβέρνηση. Το σώμα αυτό διαλύθηκε, με εισήγηση του Θεοδ. Κολοκοτρώνη. Ο Ταφήλ τότε πήγε να συναντήσει τον Κιουταχή, ο οποίος τον σκότωσε το 1832.

Μέθοδοι απορρόφισης δανείων από στρατιωτικούς
Ο κυβερνητικός στρατός αμοίβονταν με το κεφάλι στρατιωτη και τα χρήμα τα διαχειρίζονταν οι καπεταναίοι τους. Ως γνωστόν οι περισσότεροι στρατηγοί τύπου Γκούρα και Μακρυγιάννη είχαν 200-300 άτομα και πληρώνονταν για πολλαπλάσιους σύμφωνα με τις μαρτυρίες της εποχής. Οι δε Κίτσος Τζαβέλας και Καραϊσκάκης είχαν βρει άλλο κόλπο, αρνούνταν κατηγορηματικά να μετρηθούν οι στρατιώτες τους την ίδια μέρα ώστε να μπορούν να "δανείζουν" τις ημέρες καταμέτρησης ο ένας στον άλλο τους δικούς τους.
Τα δάνεια της ανεξαρτησίας έγιναν.. καλή ώρα όπως και σήμερα.... με υποθήκη τις εθνικές γαίες, δηλαδή τα εδάφη που προεπαναστατικά άνηκαν στους Τούρκους. Με συνέπεια οι εκτάσεις αυτές να αποδοθούν στους ακτήμονες καλλιεργητές το 1870-80.

Όλα αυτά χάρη στον Κωλέττη, στον "εξέχοντα" Φαναριώτη γνωστό και ως "τσιράκι του Ρεΐς εφένδη" και τους "φιλελεύθερους" αγγλόφιλους εφοπλιστές της Υδρας Κουντουριωταίους και λοιπούς.



Έγκαιρα προμηνύματα για την έλευση Ιμπραήμ
Η κατασκοπεία της εποχής εκείνης είχε ενημερώσει έγκαιρα για τις προετοιμασίες του Μωχάμε Άλυ της Αιγύπτου τους άχρηστους αυτούς τύπους, που τελικά τον άφησαν να δημιουργήσει ισχυρό προγεφύρωμα: έχασαν το Νεόκαστρο (φυσικό λιμάνι με ισχυρές οχυρώσεις) λόγω έλλειψης προμηθειών στα κάστρα και τις πρώτες συγκρούσεις λόγω κακοδιοίκησης από τον ναύαρχο(;) Σκούρτη και τον "αρχιστράτηγο" πρόεδρο Γ.Κουντουριώτη που ζήλεψε τη ...δόξα του Μαυροκορδάτου στο Πέτα.

Ο Ιμπραήμ αποβιβάστηκε στα "Μοθοκόρωνα" τέλη Φεβρουαρίου 1825, ήδη από τον Ιούνιο του προηγούμενου έτους 1824 έφτασαν οι ακόλουθες λεπτομερείς πληροφορίες στην κυβέρνηση της Ύδρας. Προς στιγμήν φοβήθηκε και προκύρηξε αμνηστία την οποία δεν τήρησε ποτέ και αντίθετα προχώρησε στην τελική σύγκρουση, όταν αισθάνθηκε αρκούντως ισχυρή.


Τα κυβερνητικά στρατεύματα του εμφυλίου από επιστολή τους προς Ύδρα. Υπογράφουν πιθανότατα όλοι και είναι οι ακόλουθοι (Σουλιώτες, Ρουμελιώτες, Μακεδόνες, Πελοποννήσιοι) στις 5 Φεβρουαρίου 1825 από την Αρκαδιά- σημ. Κυπαρισσία, 20 μέρες πριν αποβιβαστεί ο Ιμπραήμ στα Μοθοκόρωνα στα κάστρα που κατείχαν ήδη οι Οθωμανοί.

Γιωργάκης Δ. Δράκος
Κίτζος Τζαβέλας
Δήμος Σκαλτζάς
Ιω. Γκούρας
Μ. Κοντογιάννης
Γιαννάκης Γιόλτασης
Ανδρέας Ίσκου
Καραϊσκάκης
Γάτζος Αγγελάκης
Βάσσος Μαυροβουνιώτης
Χριστόδουλος Ποριώτης
Κωσταντής Δοπιώτης
Μακρυγιάννης
Στάθης Κατζικογιάννης
Γεωργάκης Βαλτινός
Κωνσταντίνος Πετιμεζάς
Βασίλειος Πετιμεζάς
Κωνσταντής .....
Σωτήριος Θεοχαρόπουλος
Δημήτριος Παπατζώρης
Ασημάκης .......
Γιαννάκης Στάικος
Γεώργιος Δυοβουνιώτης
Ν. Πανουριάς
Νικόλαος Κριζιώτης
Δημήτριος Λέκας


Προφανώς δεν αμφισβητούμε τον αγώνα όλων αυτών των καπεταναίων κατά των Τούρκων, αλλά κατακρίνουμε τις συγκεκριμένες επιλογές τους.

Ακόμα και ο κακός δαίμονας των Αθηναίων και τόσων άλλων φτωχών και αδύναμων ανθρώπων, Γκούρας, πολέμησε στην μάχη των Βασιλικών ηρωικά και σκοτώθηκε in action από ελεύθερο σκοπευτη στην Ακρόπολη όταν άναψε τη νύχτα τσιγάρο. Ο δε Μακρυγιάννης πολέμησε γενναία όπου βρέθηκε σε προσωπικό επίπεδο και ήταν "σουρωτήρι" από τις πληγές το σώμα του. Αν και τον αντιπαθούμε και συμφωνούμε ότι πρέπει "να κατέβει από τα εικονίσματα του έθνους" για πολλούς και διαφόρους λόγους, υποκρισία, ψευδείς και φανατικές μαρτυρίες στα αξιόλογα απο λογοτεχνικής άποψης απομνημονέυματά του και πολιτικαντισμό του αισχίστου είδους.

-------------
Βασική πηγή αποσπασμάτων: "Η Ελληνική Επανάστασις", Διον. Κόκκινου

στις Τετάρτη, Φεβρουάριος 23, 2011

Ετικέτες Γκούρας, Εμφύλιος, Επανάσταση '21, Ιμπραήμ, Κολοκοτρώνης, Κωλέττης, Μακρυγιάννης, Μαυροκορδάτος, Ύδρα

Share